Oddworld: Abe’s Oddysee

Deze game verdient het om als eerste besproken te worden.
Pas laat in 1997 kocht ik de eerste Playstation. De doos bevatte een bijgeleverde demo van o.a. Oddworld. Het schijfje heb ik toen letterlijk grijsgedraaid. De aanschaf van dit meesterwerkje kon gewoon niet uitblijven.
Het unieke sfeertje en het lachwekkende, doch tot de verbeelding sprekende, verhaal leggen deze game in de bovenste schuif. Nog nooit eerder wist een videospel mij zo te intrigeren.

Abe, een turkoois hersenspinsel van Lorne Lanning, behoort tot de mudokons; een ras dat als slaaf gebruikt wordt om in de fabrieken van de Glukkons te werken. Best tevreden is hij over zijn baan tot hij het lugubere ontdekt. De Glukkons hun zaakjes lopen niet meer zo gesmeerd. Om de inkomsten wat op te krikken willen de armloze bazen hun slaven doorheen de vleesmolen draaien. Een ontsnappingsoperatie van de ietwat onhandige protagonist gaat dan ook van start.

Stom verbaasd, maar met een lichte glimlach op het gezicht, krijg je na een lang introductiefilmpje de controle over de anti-held Abe. Er zijn twee verschillende manieren om het spel uit te spelen. A: Je redt al je medeslaven, B: Je vermoordt ze of laat ze achter. Aan jou de keuze welk einde je voorgeschoteld wilt krijgen.

Deze side-scroller van formaat zit tot de nok gevuld met doordachte puzzels en is bijzonder aangenaam om te spelen. Het is boeiend, kleurrijk en vooral manierloos.

Oddworld Inhabitants werkt momenteel aan een film. Het bedrijf kreeg duidelijk de buik vol van het gamewereldje na een teleurgang van haar jongste telgen op de eerste Xbox. Momenteel kan je al het nieuws over Oddworld op de voet volgen op Oddblog, de website staat overigens ook ingesteld als mijn homepage.

B.H.